Boekscout Auteursblog - verhalen van en door auteurs

Hey lieve lezer,Afgelopen weekend had ik de film ‘Verity’ gezien. De film is gebaseerd op een boek van Colleen Hoover. In de laatste jaren zijn er verschillende boeken van haar verfilmd. Dan te bedenken dat ze heel wat jaartjes terug heel arm was en in een trailer woonde. Ze had zelf ook een heel klein rolletje in de film. Ze was de receptioniste van de uitgeverij. Stephenie Meyer, Stephen King, Stan Lee, Veronica Roth, R.L. Stine hebben allemaal een klein rolletje vervuld in de verfilming van hun boeken. Altijd leuk als schrijvers een cameo hebben in de verfilming van hun boeken. Van Stephen King en Stan Lee verwacht ik het, maar ik had het niet verwacht van Colleen Hoover.De film bleef redelijk trouw aan het boek. Er waren hier en daar wel wat dingen anders. Ik vond het wel jammer dat ze één van de tweelingzusjes eruit hebben gelaten, daarvoor in de plaats werd het jongere broertje, de tweelingbroer. Ook hebben ze de kelderscène en de scène waar ze opgesloten zaten in de slaapkamer niet verfilmd. Ze kunnen nu eenmaal niet alles verfilmen. Al met al was het een spannend film.Ken jij nog andere schrijvers die een cameo hebben gehad ik de verfilming van hun boek?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,En opeens was het weer koud. Was het koud in de huiskamer toen ik vanochtend ging sporten. Zit ik met mijn sjaal om achter mijn iMac en dekentje over mijn benen. Het weer kan zo omslaan, maar het kan ook zijn dat ik me een heel klein beetje grieperig voel. Het is gelukkig nog niet zó koud dat ik mijn warmtematjes aanzet en mijn dikke wollen sokken aandoe. In de winter is dat wel vaak het geval. Misschien is dat ook zo omdat ik niet zo vaak de verwarming aan heb staan. Het grappige is dat kennelijk veel schrijvers achter hun computer zitten met een warme sjaal, dikke sokken en een deken. Op Instagram zijn daar grappige filmpjes over te vinden.Zit jij weleens helemaal ingepakt achter je computer?Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Verslaving is een eng fenomeen. Je begint klein en het kan heel groot worden. Verslaving aan gokken, drugs, alcohol, stelen, slechte dingen doen. Het kunnen ook redelijk onschuldige dingen zijn als verslaving aan games, eten, lezen, social media, series noem maar op.Er zit toch iets in onze hersenen dat zegt: ‘Meer, nog heel even, nog een aflevering, nog een keer, het kan nog wel,…’ Hoe kan je hier tegen vechten? Gewoon niet doen? Makkelijker gezegd dan gedaan. Als het zo gemakkelijk is om te stoppen, dan zouden er niet zoveel verslaafden zijn. Toch maar gedisciplineerd zijn en stoppen als het nog kan.Ben je verslaafd aan iets en hoe stop je jezelf?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Afgelopen donderdagavond ben ik met een vriendin naar een dansvoorstelling (Interval door Misiconi) geweest. Bij aankomst kon je kiezen om in drie verschillende zones te zitten: Belevingszone, ontdekkingszone of overzichtszone. In de eerste zone zit je op het podium en dansen de dansers om je heen. Ze raken je aan. In de tweede zone zorgen ze dat je meevoelt met de dansers en in de laatste zone kan je gewoon kijken. Tijdens de voorstelling hadden de dansers ijsblokken vast en die konden we aanraken. De voorstelling was mooi en inspirerend. Er waren vijf dansers en ik denk dat iedereen een eigen interpretatie had wat de dansers wilden uitbeelden. Ze zouden wolken of cellen kunnen zijn of de wind of water. Dat is, denk ik, het leuke aan kunst. Ieder heeft een eigen interpretatie en gedachten. Het is niet goed of fout. Het kan zijn zoals je het zelf vindt. Het neemt je mee op reis en je leeft even in een andere wereld.Heb je weleens een voorstelling meegemaakt of een schilderij/beeld gezien, die je heel erg heeft geraakt?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Joepie! Een artikel over mijn tweede boek: "Gevonden in het verleden" in het weekblad "HAC" (Hamont-Achel, Cranendonck en de Pelt). Dit blad heeft toch een oplage van 28.000 stuks en wordt huis-aan-huis bezorgd. Je kan het ook online lezen. Toch heel gaaf om iets over mijn boek te lezen in een krant in de hoop dat meer mensen de weg naar mijn boek vinden. Ik weet dat de jongere generatie de krant niet meer leest, maar hopelijk lezen er nog genoeg mensen de krant. Het blijft nog steeds onwerkelijk dat ik mijn boeken kan vinden als ik het google. Natuurlijk kom je al snel bij Boekscout terecht, maar ook bij BOL, Hebban, Van Piere, Broesse, Amazon, Libris, Readshop, en Instagram.Helaas nog geen feedback gekregen van tijdschriften die eventueel iets over mijn duet willen schrijven. Er is zo veel aanbod van boeken en de vraag is echter of ze iets willen schrijven over een onbekende schrijver.Heb je nog tips voor me of ideeën om mijn boeken meer te promoten?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Gisteravond ben ik naar een dansvoorstelling geweest: “Fade out”. Het was een energieke voorstelling waarbij één danser expressief danste. Hij danste in het donker, hij danste in het licht. Hij uitte zijn gevangenschap door zichzelf in touw te verwikkelen en zich door een metalen stellage te omringen, waarmee hij speelde. Er hingen drie lichtlampjes aan het plafond waar hij om heen danste. Op een gegeven moment had hij twee zaklampen vast en omdat het voor de rest donker was, creëerde hij een magische sfeer tijdens zijn dans. Nog specialer is dat de danser een oogaandoening heeft waardoor hij maar 4% zicht heeft.Een danser kan met zijn danskunst ook een verhaal overbrengen. Je voelt net als tijdens het lezen en schrijven van een boek de emoties, de flow, de ups en downs. De voorstelling duurde bijna een uur, maar de tijd vloog voorbij. Ik heb veel respect voor de danser dat hij het publiek zo heeft kunnen meenemen op zijn reis.In het verleden heb ik een paar seizoenen “So you think you can dance” US edities gekeken en ik stond altijd versteld wat al die dansers konden doen. Sommige dansstukken herinner ik me nog heel goed omdat ze simpelweg iconisch waren.Ben je het met me eens dat een dans ook een verhaal kan overbrengen?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Wel of geen koosnaampjes gebruiken. Soms geven protagonisten elkaar een koosnaampje. Tot nu toe heb ik dat nog niet gedaan, omdat ik geen passende koosnaam kon kiezen. Sommige koosnaampjes die ik in boeken lees zijn namelijk een beetje cringe. Wat ik wel merk, is dat anderen karakters in mijn verhalen de hoofdpersonages wel koosnaampjes geven. Zoals in ‘Verloren in het heden’ en ‘Gevonden in het verleden’ gaf die vreselijke oom Tom, Caroline een koosnaampje: “Mijn kleintje”. Op het moment dat ik dit schrijf, ril ik. Hij is echt zo walgelijk. In mijn trilogie noemt een vriendje van Lily haar Lils. Wat ik zelf ook niet leuk vind, ondanks dat ik het wel heb verzonnen…De hoofdpersonage van een boek dat ik afgelopen weekend heb uitgelezen, wordt “Angel” genoemd. Dat vond ik wel weer mooi, gezien de situatie en gevoelens dat hij voor haar heeft. Dus ik zit in dubio. Wel of geen koosnaam verzinnen voor Wesley en Elise in mijn nieuwe boek. Ik ga die beslissing wel maken als ik aan het schrijven ben.Heb jij weleens een boek gelezen waarin een cringe koosnaam werd gebruikt?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Soms heb ik een vrije dag nodig. Ik heb het dan in de dagen/weken ervoor druk gehad en mag ik liever voor mezelf zijn. Dat is een mooi advies die ik jaren geleden van mijn slimme super zus gekregen heb. Het is goed om naar je lichaam te luisteren.Het hebben van een vrije dag geeft me ook een relaxed gevoel en zorgt ervoor dat ik weer met nieuwe ideeën kom en nieuwe energie krijg voor alles wat ik nog dien te doen. Mijn hersenen zijn dan opgeladen en kunnen weer andere verbindingen maken. Hersenen zijn zo belangrijk voor een schrijver/lezer. Zonder hersenen kan ik helemaal geen boeken schrijven/typen/lezen. Dat zou voor mij hel op aarde zijn. Dus toch maar braaf mijn hersenen laten uitrusten als ze daar om vragen.Neem jij weleens een dag vrij waarop je lekker de dingen kan doen wat je wilt doen? Ik kan het je zeker aanraden.Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Soms heb ik zoveel dingen aan mijn hoofd en moet ik multitasken. Gelukkig heb ik dat al op een jonge leeftijd geleerd. In het restaurant moest ik veel dingen tegelijkertijd doen. Ik denk dat het werken in de horeca een hele goede leerschool is. Daar had ik ook lijstjes met dingen die ik moest doen.Wat mij helpt is mijn Excel-schema met alle taken. Het geeft me rust dat ik weet wat ik moet doen en dat ik taken kan aftikken. Ik heb gezette tijden om te sporten, schrijven, piano spelen, wandelen, E-mails check, bloggen etc. Ik hoef dan in de avond geen zorgen te maken dat ik iets ben vergeten en lekker genieten van de avond. Het helpt me ook, dat ik meteen dingen doe die minder dan twee minuten duren. Gewoon doen, want van uitstel komt afstel. Natuurlijk is er ook flexibiliteit en komen er weleens opeens taken bij, maar dan update ik mijn Excel-lijst.Gebruik jij lijstjes om af te tikken als je het druk hebt?Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Gisteren had ik het over inspireren. Ik word ook heel erg geïnspireerd door fijne mensen om me heen. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik superfijne familie, vrienden en vriendinnen om me heen heb. Mensen die oprecht, aardig, slim, leuk, interessant, grappig, vriendelijk en goed zijn. Mensen op wie ik kan bouwen en die er voor me zijn, met wie ik fijne gesprekken heb. Ik hoop ook voor deze mensen aanwezig te zijn.Je kan dan nog zoveel geld hebben, maar als je niet de juiste, goede mensen om je heen hebt, dan ben je nog steeds arm. Dan kan je alles kopen wat je wilt, maar je voelt, als het goed is, toch dat je iets mist. Hoe fijn is het om echt contact met iemand te hebben en gewoon voor de ander te zijn. Echt de rust en tijd nemen om te luisteren en samen goed te praten, te lachen en te contempleren over het verleden, nu en de toekomst. Daarnaast leer ik heel veel van deze waardevolle mensen. Het kunnen hele kleine dingen zijn, maar alle kleine dingen tellen mee. Ik leer zelfs van de kleintjes en ouderen aan wie ik voorlees. Je leert ook om dingen zoals gezondheid en het leven meer te waarderen. Geniet van het leven, want we kunnen onszelf gelukkig prijzen dat we hier wonen.Ik hoop echt dat iedereen, een paar goede, fijne en eerlijke mensen om zich heen heeft. Dat maakt het leven zoveel mooier. Heb jij fijne mensen om je heen?Een hele fijne zondag gewenst en shout-out naar alle fijne mensen om me heen. Dank je wel dat je er voor me bent.Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Inspiratie. Waar komt het vandaan? Waarom krijg je soms opeens een idee, schrijf je het op en werk je het verder uit. Als schrijver is inspiratie natuurlijk heel belangrijk. Als je een idee hebt, dan gaat het schrijven stukken makkelijker. Gelukkig heb ik nog nooit problemen met schrijven gehad. Een woord zoals inspiratie schrijf ik op en ik begin te typen. Het helpt dat ik in verschillende landen heb gewoond, veel heb gereisd, veel mensen uit verschillende culturen ken en fijne mensen om me heen heb. Het veel lezen van verhalen en kijken van films hebben ook zeker bijgedragen aan mijn fantasie. Het kunnen hele kleine dingen zijn, zoals de schittering van de zon op het water zoals ik afgelopen zondag beschreef. Ik probeer dan ook ideeën meteen op te schrijven zodat ik ze niet vergeet. Ik hoop dat ik altijd een bron van inspiratie blijf behouden.Wat inspireert jou?Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Boeken waarin de protagonisten teruggaan in de tijd zijn meestal heel leuk. Natuurlijk kan dit in het echte leven helaas niet. Althans, nog niet. Wie weet zou het in de toekomst kunnen. Voor zover ik weet, kan dat op dit moment nog niet.Wie heeft niet eens gefantaseerd om terug te kunnen in de tijd en dan bepaalde dingen te veranderen. Zou je nu al een bepaald moment in gedachte hebben? Zou je bepaalde dingen dan heel anders doen? Wat zou de impact zijn van die keuze op de huidige tijdslijn? Het blijft een fascinerend idee. Het is al vaak beschreven in boeken, maar ik blijf het leuk vinden. Het 'What if...' idee.Ik weet precies welk moment dat zou zijn. Mijn leven zou er dan heel anders uitzien als ik een andere keuze heb gemaakt, maar dan zou ik op dit moment niet hier zijn en waarschijnlijk geen schrijver zijn. Of zouden sommige dingen niet veranderen? Ik zal het nooit weten.In mijn zwarte Moleskine boekje heb ik wel een verhaal over iemand die in twee verschillende tijdslijnen leeft. Misschien ga ik dat verhaal ooit nog wel uitwerken. Zou daar nog genoeg animo voor zijn?Als jij terug in de tijd kon om iets te veranderen, weet je al welk moment je zou kiezen?Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Gisteren had ik het over kaften en dat de kaft van 'De ontdekking van de hemel' niet opvalt. Ik had beloofd om je te vertellen hoe ik aan het boek ben gekomen. Zelf zou ik, eerlijk gezegd, het boek nooit hebben gekocht, maar ik heb het gekregen. Ik heb dit boek gekregen van een waarzegster.Ik heb onder andere in Maastricht gestudeerd en op een avond liep ik met een vriendin over het Vrijthof. Er was kermis en het was behoorlijk druk. Die vriendin en ik zagen een tent met een waarzegster en we dachten: 'Waarom niet? Laten we voor de lol kijken wat ze te vertellen had.' Ik weet niet meer wat ze precies heeft gezegd, maar ik weet nog wel dat ik op ten duur aan haar vroeg wat ze zat te lezen. Het was vanuit mijn kant pure interesse omdat ik van boeken houd. Ze vertelde me over 'De ontdekking van de hemel' en dat ze het boek al meerdere keren had gelezen. Ik had eerlijk verteld dat ik het nog nooit had gelezen. Tot mijn grote verbazing gaf ze het boek mij cadeau! Ze zei dat het boek zeer de moeite waard was. Ik kon zo'n lief cadeau natuurlijk niet weigeren en heb het boek met heel veel plezier gelezen. Je zou denken, het is een dikke pil, maar ik had het vliegensvlug uit. Ik ben het nog steeds eens met de waarzegster dat het boek zeker de moeite waard is om te lezen. Zonder haar zou ik het verhaal van Onno en Max nooit hebben gelezen, dus ik ben haar nog steeds heel erg dankbaar.Als schrijver, hoop ik ook mooie verhalen te schrijven die mensen raken en onthouden. Boeken met memorabele karakters die je jaren later nog herinnert. Hopelijk is dat een beetje gelukt.Heb jij wel eens een boek op een speciale manier gekregen?Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Wat zegt een kaft over een boek? Als het een mooie kaft is, dan pak je hoogstwaarschijnlijk het boek makkelijker op als je in een boekenzaak staat. Of het valt beter op, als je het online ziet. Een saaie kaft hoeft echter niet te betekenen dat het boek niet leuk is. Ik kan me nog heel goed de kaften herinneren van 'Het huis met de geesten' van Isabel Allende en 'De ontdekking van de hemel' van Harry Mulisch. De eerste kaft was een saaie voorkant en achterkant in een soort bruingroene kleur en een saaie foto van een huis. Het boek is fantastisch en ik heb het meerdere malen gelezen toen ik een tiener was. Het was in mijn tienerjaren mijn lievelingsboek. Ik heb niet voor niks in mijn boek 'Verloren in het heden' een referentie naar dit boek gemaakt. Clara blijft een super protagonist. Ik zie de hond Barrabas nog steeds voor me. De tweede kaft was een saaie, rode kaft met een engel en de titel, meer niet. Net als 'Het huis met de geesten' is het verhaal heel goed. De dialogen tussen Onno en Max waren fantastisch. Het leek of ik bij die gesprekken aanwezig was. De manier hoe ik aan het boek ben gekomen is ook leuk. Dat zal ik morgen wel vertellen in een nieuwe blog. Een boek met een spannende kaft was "You" van Caroline Kepnes. Ik had het boek gezien op een vliegveld en bij thuiskomst meteen online gekocht. Ondanks dat de kaft goed was, viel voor mij het boek heel erg tegen. Ik weet dat veel mensen het boek leuk vinden en dat er zelfs een serie met meerdere seizoenen van is gemaakt, maar ik ergerde me aan de hoofdpersonages en ik vond Joe echt een griezel.De vraag is dus: 'Hoe zorg je dat je een boek uitgeeft met een kaft die genoeg opvalt, maar niet te veel van het verhaal weggeeft.' Ik heb nog geen kaft in gedachte voor het verhaal van Elise en Wesley, dat komt wel op ten duur in mijn gedachten naar boven drijven. Ik heb ook al de titel, maar die mag ik uiteraard hier nog niet verklappen. Ik heb deze wel afgelopen weekend aan twee vriendinnen als primeur verteld. Ik had wel duidelijk verteld dat een uitgever, als ze mijn nieuw verhaal accepteren, voor een andere titel kan kiezen.Heeft jouw lievelingsboek een perfecte kaft? Laat het me weten.Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Als je mijn duet hebt gelezen heb ik een vraag: ‘Hoe zien Caroline en Will eruit in jouw gedachten?’ Op de kaft van mijn boek heb ik een silhouetten van hen beiden, maar voor de rest kan je het met de korte beschrijvingen, die ik heb gegeven, zelf inbeelden hoe ze eruitzien.Ik zie de laatste tijd dat schrijvers karakter illustraties tonen in hun boeken. Ik weet niet helemaal wat ik daar precies van moet vinden. Aan de ene kant vind ik het jammer, omdat ik beïnvloed word en had gehoopt dat ik zelf kon bepalen hoe een karakter eruitziet. Aan de andere kant is het ook weer leuk om die illustraties te zien. Een voorbeeld, L.J. Shen heeft net een nieuw boek uitgegeven en ik lees al haar boeken. Zo snel er één uit is, koop ik het en ga ik het lezen. Voordat het nieuwe boek uitkwam, had ze online via nieuwsbrieven en op Instagram al illustraties van de hoofdpersonages getoond. In mijn gedachten zagen die personages er anders uit. Beide personages komen namelijk al voor in haar eerdere boeken. Dus om eerlijk gezegd, ben ik een beetje teleurgesteld.Vind jij het leuk om karakter illustraties te zien of fantaseer je liever zelf hoe de verschillende personages eruitzien?Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Als je een moeilijk onderwerp beschrijft waar je niet zoveel over weet, is het belangrijk om goed onderzoek te doen. In mijn huidige boek, die ik aan het schrijven ben, komen er onderwerpen in voor waar ik geen verstand van heb. Ik probeer online zoveel mogelijk in te lezen en gelukkig kan ik genoeg informatie vinden. Lang leve het Internet. De informatie is vaak in moeilijke taal beschreven en als schrijver moet je een keuze maken wat je gebruikt van de informatie en wat je achterwege laat. Je wilt niet te veel details geven, anders wordt het verhaal te wetenschappelijk, maar je wilt wel de essentiële en juiste informatie verwerken in het verhaal. Ik denk dat er een balans moet zijn. Ik denk dat het gebruik van dialogen het meest makkelijke is om de informatie over te dragen. Als je de protagonist de informatie laat oplezen, dan wordt het stuk, denk ik, saai.Het zou heel anders zijn geweest als ik een Fantasy zou schrijven, dan kan je hele werelden verzinnen en dan kan alles. Mensen zouden kunnen vliegen, beesten zouden kunnen toveren en bomen zouden kunnen praten en lopen (hallo enten!....). Zou ik een Fantasy kunnen schrijven? Ik denk het wel. Ik heb in mijn zwart Moleskine boekje heel lang geleden wat ideeën opgeschreven voor een Fantasy. Wie weet. Ik heb nog zoveel verhalen in mijn hoofd. Ik merk dat er steeds meer jonge mensen Fantasy lezen en ik heb wel wat Fantasy gelezen, maar ik denk niet genoeg. Ik moet bijvoorbeeld nog steeds beginnen aan de boeken van Sarah J. Maas en Rebecca Yaros. De boeken staan in mijn boekenkast, maar ik denk dat ik wacht totdat de serie volledig af is. Dan ga ik die boeken in één keer lezen. Waarschijnlijk zullen veel Bookstagrammers zeggen: 'Wat! Heb je die twee series nog niet gelezen! Blasfemie!' Maar, ik zie ook genoeg reels waar ze zeggen dat ze wensten dat ze die boeken nog een keer voor de eerste keer konden lezen, dus dat heb ik nog in het vooruitzicht.Denk je dat het makkelijk is om een Fantasy te schrijven of is het schrijven van een verhaal dat afspeelt in onze tijd al moeilijk genoeg?Liefs, P.L. Chao

Hallo lieve lezer,Afgelopen vrijdagavond was ik aanwezig bij een Rotterdam School of Management Supply Chain event in Amsterdam. Na een drukke ochtend, had ik eerst met een goede vriendin geluncht, die deze week uit Noorwegen in Nederland was. Daarna had ik de trein richting Amsterdam genomen. Het event vond plaats in de A'dam LookOut toren waar je over Amsterdam kon uitkijken. Het was een interessant event over gebruik van AI in de supply chain, hoe de AI-ontwikkelingen gaan en wat een AI-tool voor je bedrijf kan betekenen. Een paar leuke presentaties en discussies gehoord. Het is altijd leuk om iets nieuws te leren en nieuwe mensen te leren kennen.Het uitzicht van de toren was mooi, maar wat eigenlijk nog mooier was, was de schittering van de zon op het water. Toen ik naar de LookOut toren liep, zag ik deze mooie schittering. Door de eeuwen heen worden gebouwen, huizen en torens afgebroken en gebouwd, maar de simpele, mooie schittering op het water blijft (zie foto van deze blog). Denk je dat mensen de zon nog waarderen? Het komt iedere dag op en gaat iedere dag onder. Deze bron van warmte geeft leven op aarde. Alleen als we het niet meer hebben, zal de mens de zon pas echt waarderen.Dus ik daag je uit om op een zonnige dag, lekker stil te zitten, zonder telefoon, zonder ruis, zonder ergens over na te denken en gewoon te genieten van de zon en kijk wat de zon doet met de oppervlakte waar je naar kijkt. Zou je dan net als ik genieten van de mooie schittering en geïnspireerd worden om te fantaseren?Een fijne zondag.Liefs, P.L. Chao

Goedemorgen lieve lezer,Happy mid autumn festival. Dit is een Chinees festival waar families bij elkaar komen om de herfst oogst te vieren en samen mooncakes te gaan eten. De ronde vorm van de cake symboliseert familiereünie en het samen zijn. Als het goed is, heb je gisternacht ook een hele mooie, heldere maan gezien. Het zou de helderste maan moeten zijn van het jaar.Dan is er ook een oud Chinees verhaal over een man die negen zonnen met pijl en boog uit de hemel heeft geschoten, omdat tien zonnen het leven op aarde ondraaglijk maakten. Hij heeft hiermee veel mensen gered en gezorgd dat niks meer op aarde uitdroogde. Als dank gaf de keizer een flesje levenselixer aan de goede man. Deze man wilde het elixer niet drinken omdat hij bij zijn geliefde vrouw wilde blijven. Hij gaf het elixer aan zijn vrouw om het te beschermen. Omdat de man heel beroemd was, wilden veel mensen van hem leren. Eén van hen probeerde het flesje levenselixer te stelen. Om dat te voorkomen dronk de vrouw het flesje op en zweef naar de maan. De man was heel erg verdrietig dat hij zijn vrouw kwijt was, maar zag tijdens de volste en helderste maan van het jaar een figuur op de maan, die op zijn vrouw leek. Om haar te eren en haar te vertellen dat hij haar miste, offerde hij ieder jaar tijdens mid autumn festival aan haar, al haar lieveling fruit en cake. Sindsdien wordt ze ook wel de maangodin genoemd. Zij woont samen met een konijn op de maan. Het konijn had in een ander verhaal zichzelf opgeofferd voor de keizer. Als dank mocht het konijn voor eeuwig samen met de maangodin op de maan leven (zie foto van vandaag).Heb je ooit van deze twee verhalen gehoord?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Sinds juli probeer ik iedere dag actief te zijn op Instagram. Zoals ik had vermeld in een eerdere blog is het behoorlijk verslavend. Sommige filmpjes van Instagrammers zijn zo grappig en het is echt leuk om in contact te zijn met andere auteurs en dat auteurs van boeken, waar ik van houd, reageren op mijn berichten.Initieel dacht ik dat ik deze blogs voor Instagram/Facebook kon gebruiken, maar ik merkte meteen al dat Instagrammers heel kort het grote aanbod van filmpjes bekijken en doorgaan naar de volgende reel, dus probeerde ik iets nieuws: Iedere 31 werkdagen een soort uitdaging.De eerste 31 dagen vroeg ik iedere dag aan de Instagrammers/Facebookers om drie auteurs op te noemen die een bepaald genre schrijven: maffia, sport, SF, dark romance, sprookjes, magische scholen, vorige levens, dystopisch etc. Auteurs met grappige, emotionele, controversiële verhalen. Boeken met slimme protagonisten die me hebben laten huilen, met helden waar je voor juicht, met slechteriken die je op ten duur waardeert. Ik antwoorde ook de vraag en maakte een filmpje van de boeken van die drie auteurs. Ondanks dat de filmpjes veel werden bekeken, werd er helaas weinig gereageerd op de vraag die ik stelde.Vandaag is dag 23 van de tweede challenge. Dit is een quote challenge. Als ik een mooie zin/quote tegenkom die me tijdens het lezen heeft geraakt, dan heb ik deze in de afgelopen jaren in een boekje opgeschreven. Iedere werkdag pak ik dit boekje met quotes en kies ik een quote uit. Ik maak dan een kort filmpje met het desbetreffende boek, de quote en de naam van de auteur. Vervolgens schrijf ik een stukje over de quote en post ik het filmpje.Vanochtend tijdens het sporten dacht ik onbewust na over wat ik als volgende challenge zou doen. Ik heb al wat ideeën.Heb jij ideeën voor een soortgelijke maand challenge? Zo ja, deel ze dan aub met me.Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Ik ben nu een boek aan het lezen van Janice Harlow: ‘The other Bennet sister.’ Een dikke pil van 658 pagina’s. Ik hoorde van dit boek omdat ik online voorfilmpjes had gezien van de verfilming van dit boek. BBC heeft een serie gemaakt en het schijnt behoorlijk populair te zijn. Ik heb het zelf nog niet gezien, maar de filmpjes die ik op YouTube had gezien, hadden mijn interesse gewekt.De meeste boekenliefhebbers kennen ‘Pride and Prejudice’ wel van Jane Austen en wie herinnert zich Elizabeth Bennet, Jane Bennet en de megavervelende Lydia Bennet niet. Of Mr. Darcy? ‘The other Bennet sister’ gaat juist over het zusje dat het meest over het hoofd gezien wordt: Mary Bennet. De rustige, studiebol, pianospelende zus met de vreselijke zangstem. Het zusje dat het meest geplaagd en buitengesloten wordt, zelfs door haar eigen moeder. Ik ben nu op de helft van het boek en het leuke is dat je Mary heel goed leert kennen en leert waarom ze bijvoorbeeld ging zingen op het bal of waarom ze zo’n studiebol is, maar je leert ook andere bijfiguren zoals Mr. Collins, Charlotte, Mrs. Hill en Mrs. Gardiner beter kennen. Je begrijpt eindelijk waarom Mr. Collins is zoals hij is. Ik hoop dat Mary haar ware vindt, want tot nu toe heb ik het behoorlijk met haar te doen.In ieder verhaal zijn er bijfiguren, maar ik had nooit verwacht dat ik ooit iets zou lezen over Mary Bennet. Bijfiguren kunnen soms zelfs essentieel zijn in een verhaal. Zelf ben ik nu het verhaal aan het schrijven van Elise (=beste vriendin van Caroline). Zij is ook een bijfiguur uit mijn ‘Verloren en Gevonden’ duet en heeft een heel eigen verhaal. Het is leuk om haar verhaal te schrijven.Van welke bijfiguur zou jij ooit een verhaal willen lezen?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,In de laatste jaren gebruiken steeds meer schrijvers en uitgevers sprayprint voor de zij-, boven-, en onderkant van hun boeken. Hele illustraties worden uitgebeeld. Lezers verzamelen verschillende edities met sprayprint en zetten ze in de boekenkast met de sprayprint naar voren zodat je het kan zien. Het lijkt me echter heel moeilijk om dan de boeken te vinden die je wilt lezen. Het ziet er wel heel cool uit.Vorig jaar had ik aan Boekscout gevraagd of ze sprayprint-versies leveren en ze doen daar helaas niet aan mee. Ik moet toegeven dat boeken met sprayprint in de boekenwinkel wel meer opvallen en sommigen zijn heel mooi. Er zijn zelfs kunstartiesten die op Instagram laten zien hoe ze de sprayprint maken. Zeker de moeite waard om die sprayprints te zien.Heb je liever een boek met of zonder sprayprint.Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Heb je weleens een enge droom gehad, waarin je weet dat het niet echt is, maar toch echt heel erg bang bent? Je merkt dat je hartslag omhooggaat en dat je je heel erg ongemakkelijk voelt. Dat is echt geen leuk en prettig gevoel. Op deze manier werd ik vandaag midden in de nacht wakker. Gelukkig kon ik weer snel in slaap vallen en over iets anders dromen. Ik weet nu niet meer wat zo eng was, alleen het beklemmende gevoel is achtergebleven. Nog een reden om geen enge horrorfilms of horrorverhalen te lezen.Vroeger toen ik klein was, vond ik enge verhalen spannend en leuk, maar nu niet meer. Ik weet nog hoe leuk het was om op zaterdagochtend samen met mijn broertje ‘Are you afraid of the dark’ te kijken. Al die afleveringen kan je op YouTube terugvinden en sommige verhalen zijn nog steeds eng. Ik moet wel toegeven dat het een leuke serie is.Vind jij horrorverhalen leuk?Liefs, P.L. Chao

Goedemiddag lieve lezer,Zoals bij “Verloren in het heden”, dacht ik: ‘Wat zal de samenvatting zijn van Google over mijn boek “Gevonden in het verleden”?’ Zie foto van vandaag. Het klopt redelijk goed.Afgelopen donderdagavond met oud-collega’s leuke en interessante gesprekken over AI gehad en of we met die ontwikkelingen niet echt té snel gaan. Het is verbazingwekkend wat AI al kan doen. De samenvatting klopt, terwijl AI mijn boek helemaal niet écht heeft gelezen. Er komt een moment, dat men niet meer het onderscheid kan zien wat door AI wordt gemaakt en wat niet. Gelukkig moet je als creator wel duidelijk vermelden dat iets gemaakt is door AI of niet.Het is wel een eng idee dat in combinatie met de ontwikkeling van robots, er misschien écht een “Terminator Judgement Day” scenario zou kunnen komen. Ik hoop het niet. Hopelijk heeft de mens een emergency stopknop ontwikkeld…Liefs, P.L. Chao

Goedemorgen lieve lezer,Soms heb je een week dat je bepaalde dingen aan je nieuwe boek wilt doen en dan komen er allemaal dingen die je hele schema beïnvloeden.Het doel was om aan mijn karakterontwikkelingen te werken, maar helaas. Ik heb wel aan het begin van de week, wat leuke dialogen geschreven.Vandaag bijkomen van de drukke week, paar wasjes draaien, wasjes ophangen, orchideeën water geven en keuken schoonmaken. Voor de rest bijkomen en uitrusten.Heb jij weleens een week gehad die helemaal anders ging dan je had verwacht?Liefs, P.L. Chao

Goedemorgen lieve lezer,“Bill and Ted excellent adventure” was één van de leuke films die ik heb gezien toen ik een tiener was. Het verhaal bevatte avontuur, vriendschap, een streven, veel humor en je leerde ook beroemde historische personages kennen. Laatst fietste ik door Eindhoven en zag ik de sticker die ik bij deze blog heb gevoegd: Be Excellent To Each Other. Dit was wat Bill en Ted zeiden in de film.Ik denk dat het ook een mooi standpunt en streven is. We zouden meer excellent kunnen zijn in het leven. Zo probeer ik alles zo goed mogelijk te doen of het nu met het schrijven is, omgang met anderen, lezen, vrijwilligerswerk, noem maar op.Vind je dat ook?Liefs, P.L. Chao